Ülkemizde inşaat işleri, yap-sat inşaat işleri ve yıllara yaygın inşaat ve onarım işleri şeklinde sürdürülmektedir. Gelir Vergisi Kanunu’nun 42’nci maddesinde; “Birden fazla takvim yılına sirayet eden inşaat ve onarma işlerinde kar veya zarar işin bittiği yıl kati olarak tespit edilir ve tamamı o yılın geliri sayılarak, mezkûr yıl beyannamesinde gösterilir.” hükmü yer almaktadır. Bu kapsama giren işler dolayısıyla bu işleri yapanlara (kurumlar dahil) ödenen istihkak bedellerinden sorumlularca gelir vergisi tevkifatı yapılması öngörülmüştür. Söz konusu tevkifat oranı bu maddedeki yetkiye dayanılarak, belirlenmektedir. Bu uygulama ile vergi ödemesinin gecikmesinin önlenmesi amaçlanmaktadır. GVK’nun 43’üncü maddesinde, yıllara sari inşaat ve onarım işi ile bu madde kapsamına girmeyen işlerin birlikte icra edilmesi halinde müşterek genel giderlerin dağıtımının; bu işlere ait harcamalar ile diğer işlere ait satış ve hasılat tutarlarının birbirine olan nispeti dahilinde yapılacağı belirtilmiştir. Ortaya çıkan ortak amortisman giderlerinin de devam eden inşaatlara bunların her işte kullanıldıkları gün sayısına göre, paylaştırılması gerektiği açıklanmaktadır. Bu çalışmada yıllara yaygın inşaat işlerinde anılan özellikli durumlar bu kapsamda faaliyet gösteren bir işletme üzerinden açıklanmıştır. Anahtar Kelimeler: Yıllara Yaygın İnşaat Taahhüt İşleri, İnşaat Muhasebesi, Müşterek Giderlerin Dağıtımı, Gelir Vergisi Tevkifatı. JEL Sınıflandırma Kodları: M40, M41, M49
Muhasebe ve Finansal Raporlama Standartları gerçeğe uygun finansal raporların sunulmasında muhasebeleştirme işlemlerine önemli düzenlemeler getirmiştir. Muhasebeleştirme sisteminde Türkiye’de uygulanmakta olan vergi mevzuatının prensipleri ile bu standartların ilkelerinin farklı olması, işletmelerin dönem karları üzerinden hesapladıkları vergilerin tutarlarında farklılıklara yol açmaktadır. Bu farklar, belirli bir süre sonra ortadan kalkma veya kalıcı olma özelliklerine göre geçici farklar ve sürekli farklar olarak sınıflandırılmaktadır. TMS 12 Gelir Vergileri Standardının amacı kurum kazancı üzerinden elde edilen gelir vergilerini düzenlemektir. Standart, dönem karları üzerinden hesaplanan vergilerin ticari kar üzerinden hesaplanmasını ve mali kara göre belirlenmiş olan vergi tutarı ile arasında oluşan geçici farkların da ertelenmiş vergi yükümlülüğü ve ertelenmiş vergi varlığı olarak muhasebeleştirilmesini gerekli kılmaktadır. Anahtar Kelimeler: Vergilendirilebilir Geçici Farklar, Ertelenmiş Vergi Yükümlülüğü, İndirilebilir Geçici Farklar, Ertelenmiş Vergi Varlığı. JEL Sınıflandırması Kodları: M40, M42, M49.