Emlak Vergisi Kanunu’nun 8. maddesinin ikinci fıkrası, Türkiye sınırları içinde bulunan brüt 200 m²’yi geçmeyen tek meskenler için belirli kişi grupları bakımından bina vergisi oranının sıfıra indirilmesine imkân tanımaktadır. Uygulamadaki temel uyuşmazlık, kat mülkiyetine tabi yapılarda 200 m² sınırının bağımsız bölümün kendi brüt alanına göre mi yoksa ortak yerlerden düşen payların eklendiği genel brüt alana göre mi belirleneceğidir. Değerleme hükümlerinden hareketle Gelir İdaresi Başkanlığı’nın yaklaşımı ortak yer paylarının hesaba katılması yönündeyken, Kamu Denetçiliği Kurumunun ilk dönem kararları ile vergi yargısı bağımsız bölümün brüt alanını esas almaktadır. Çalışmada sorun; vergi, kat mülkiyeti ve imar mevzuatı ile idari ve yargısal yaklaşımlar birlikte değerlendirilerek incelenmektedir. Vergi değerinin belirlenmesi ile sıfır oran için öngörülen yüzölçümü koşulu farklı hukuki işlevlere sahiptir. Bu nedenle ortak yer paylarının 200 m² sınırına eklenmesi, Kanun’da bulunmayan yeni bir uygulama koşulu yaratmaktadır. Sınır, kural olarak bağımsız bölümün kendi brüt alanına göre belirlenmelidir. Anahtar Kelimeler: Emlak vergisi; indirimli bina vergisi oranı; bağımsız bölüm brüt alanı; ortak yer; vergilerin kanuniliği. JEL Sınıflandırma Kodları: H20, H71, K34.