Bu çalışmada devlet teşviklerinin muhasebeleştirilmesinde kullanılan yaklaşımların finansman gider kısıtlaması üzerindeki etkisi incelenmiştir. Devlet teşvikleri, yatırım, üretim ve ihracat süreçlerini destekleyen önemli ekonomik araçlardır. Bu teşviklerin muhasebeleştirilme yaklaşımları, finansal tabloların sunumunu, işletmelerin borç/öz kaynak yapısını ve vergisel yükümlülüklerini etkileyebilmektedir. Bu kapsamda TMS 20, BOBİ FRS ve MSUGT kapsamında devlet teşviklerinde esas olarak gelir yaklaşımının benimsendiği, ancak bazı durumlarda sermaye yaklaşımının da alternatif olarak kullanılabildiği tespit edilmiştir. Çalışmada, gelir yaklaşımı ile sermaye yaklaşımının finansal raporlama ve finansman gider kısıtlaması üzerindeki etkisi karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiştir. Örnek uygulama sonuçlarına göre, gelir yaklaşımı işletmenin öz kaynaklarını azaltırken, sermaye yaklaşımı ise öz kaynaklarını artırmıştır. Bu durum, 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu kapsamında uygulanan finansman gider kısıtlaması sonucunda hesaplanan kanunen kabul edilmeyen gider tutarlarını doğrudan etkilemektedir. Sonuç olarak, devlet teşviklerinin muhasebeleştirilmesinde kullanılan yaklaşımın hem finansal raporlama hem de vergisel sonuçlar bakımından önemli etkiler ortaya çıkardığı görülmüştür. Anahtar Kelimeler: Tekdüzen Hesap Planı, Finansal Raporlama Standartlarına Uygun Hesap Planı, Devlet Teşvikleri, Finansman Gider Kısıtlaması. JEL Sınıflandırma Kodları: M10, M41, M49.