Doğrudan yabancı yatırımları çekmek için kurumlar vergisi indirimlerini mutlak bir rekabet aracı olarak gören geleneksel yaklaşım, genellikle “dibe doğru yarış” (race to the bottom) kavramıyla nitelendirilmekte ve ülkeler arası yapısal farklılıkları göz ardı eden doğrusal bir varsayıma dayanmaktadır. Bu çalışmanın temel amacı, ilgili literatürü sistematik bir çerçevede değerlendirerek kurumlar vergisi ve doğrudan yabancı yatırım ilişkisinde yapısal değişkenlerin rolünü merkeze almak ve bu ilişkinin tek boyutlu ve doğrusal olmadığını ortaya koymaktır. Bu çerçevede çalışma, mevcut teorik ve ampirik literatürü sentezleyerek, vergi sonrası karlılık kanalına odaklanan yaklaşımların yanında işgücü maliyeti ve altyapı kalitesi gibi yapısal unsurların yatırım kararlarını nasıl koşulladığını tartışmakta, kurumlar vergisinin DYY üzerindeki etkisinin ülkelerin üretim maliyetleri ve yatırım ortamı kapasitesiyle birlikte değerlendirilmesi gerektiğini vurgulamaktadır. Böylece vergi rekabeti tartışması, yalnızca oran indirimi üzerinden değil, yapısal tamamlayıcılık ve politika bileşimi perspektifinden yeniden ele alınmaktadır. Bu çalışma, DYY çekme stratejilerinin altyapı kalitesi ve işgücü maliyeti boyutlarını da içeren daha bütüncül bir zeminde şekillenmesi gerektiğine işaret etmektedir. Anahtar Kelimeler: Doğrudan Yabancı Yatırımlar, Kurumlar Vergisi, OECD Ülkeleri, İşgücü Maliyeti, Altyapı Kalitesi JEL Sınıflandırma Kodları: F21, F23, H25