Doðrudan yabancý yatýrýmlarý çekmek için kurumlar vergisi indirimlerini mutlak bir rekabet aracý olarak gören geleneksel yaklaþým, genellikle “dibe doðru yarýþ” (race to the bottom) kavramýyla nitelendirilmekte ve ülkeler arasý yapýsal farklýlýklarý göz ardý eden doðrusal bir varsayýma dayanmaktadýr. Bu çalýþmanýn temel amacý, ilgili literatürü sistematik bir çerçevede deðerlendirerek kurumlar vergisi ve doðrudan yabancý yatýrým iliþkisinde yapýsal deðiþkenlerin rolünü merkeze almak ve bu iliþkinin tek boyutlu ve doðrusal olmadýðýný ortaya koymaktýr. Bu çerçevede çalýþma, mevcut teorik ve ampirik literatürü sentezleyerek, vergi sonrasý karlýlýk kanalýna odaklanan yaklaþýmlarýn yanýnda iþgücü maliyeti ve altyapý kalitesi gibi yapýsal unsurlarýn yatýrým kararlarýný nasýl koþulladýðýný tartýþmakta, kurumlar vergisinin DYY üzerindeki etkisinin ülkelerin üretim maliyetleri ve yatýrým ortamý kapasitesiyle birlikte deðerlendirilmesi gerektiðini vurgulamaktadýr. Böylece vergi rekabeti tartýþmasý, yalnýzca oran indirimi üzerinden deðil, yapýsal tamamlayýcýlýk ve politika bileþimi perspektifinden yeniden ele alýnmaktadýr. Bu çalýþma, DYY çekme stratejilerinin altyapý kalitesi ve iþgücü maliyeti boyutlarýný da içeren daha bütüncül bir zeminde þekillenmesi gerektiðine iþaret etmektedir. Anahtar Kelimeler: Doðrudan Yabancý Yatýrýmlar, Kurumlar Vergisi, OECD Ülkeleri, Ýþgücü Maliyeti, Altyapý Kalitesi JEL Sýnýflandýrma Kodlarý: F21, F23, H25