Vergi uyumu, kamu gelirlerinin sürdürülebilirliði açýsýndan kritik öneme sahip olmakla birlikte yalnýzca denetim ve ceza mekanizmalarýyla açýklanamayacak çok boyutlu bir olgudur. Bu çalýþma, vergi uyumunu davranýþsal mikro iktisat perspektifinden ele alarak klasik caydýrýcýlýk yaklaþýmý ile gönüllü uyum temelli davranýþsal yaklaþýmý karþýlaþtýrmalý biçimde incelemektedir. Sýnýrlý rasyonalite, sosyal normlar, adalet algýsý, vergi ahlaký ve kurumsal güven gibi faktörlerin mükellef davranýþý üzerindeki etkileri analiz edilmiþtir. Literatür bulgularý, bireylerin yalnýzca yaptýrým tehdidiyle deðil, içsel motivasyon ve toplumsal aidiyet duygusuyla da vergi ödeme eðilimi gösterebildiðini ortaya koymaktadýr. Türkiye baðlamýnda ise vergi politikalarýnýn aðýrlýklý olarak caydýrýcýlýk temelli tasarlandýðý, gönüllü uyumu güçlendiren davranýþsal araçlarýn sýnýrlý kaldýðý deðerlendirilmektedir. Sonuç olarak, kalýcý ve sürdürülebilir vergi uyumu için adalet algýsýný, güveni ve sosyal normlarý güçlendiren davranýþsal politika araçlarýnýn geliþtirilmesi gerektiði sonucuna ulaþýlmýþtýr. Anahtar Kelimeler: Vergi Uyumu, Davranýþsal Ýktisat, Vergi Ahlaký; Adalet Algýsý, Gönüllü Uyum. JEL Sýnýflandýrma Kodlarý: H26, D91, D81, H21.